Hatıra Defteri

 

Önsöz 

Tiyatroya dair çok az yazı yazdım ben. Oysa yıllardır bir vesile içindeyim. Küslüğümüz vardı bu aralar iyiyiz yine. Nazlı biraz kendisi. Oysa çok şikayet ederim tiyatroya dair yazınsal bir şey bulamamaktan. Olanlar da kalbur üstü kimselerin hatıratları anıları. İyi de sadece onlar mı önemli? Kendimizi ve uğraşımızı ne zaman önemseyeceğiz? Belki onlar da daha yolun başında kendilerini önemsiz görüp yazmasalardı bugün bunlar dahi olmayacaktı elimize. Örnek alınması gereken daha yolun başında önemseyip kaleme almaları. Buradan yola çıkmalı diyorum. Bende başlıyorum. Tiyatroya dair anılarımı düşüncelerimi kaleme alacağım. Taşrada tiyatro yapmak üzerine konuşacağım. İnanın ayrıca böylesi daha zordur. Konservatuardan mezun olup devlet tiyatrosunda işe girip 30 yıl tiyatro yapmak tabiri caizse saksıda yetişmektir. Bizim yaşadığımız parkeler arasında bitmiş yaban otları pervasızlığı. Bu yoldan geçeceklere çatlakları anlatmak.

Benim tiyatro üzerine bilgim ve görgüm ortaokul sevyesindedir. Neden öyledir? Evvela özel tiyatroda sahne almadım, turneye çıkmış değilim ve kendi oyunumu yönetmedim henüz. Daha yolun çok başındayız ve yolun sonu da yok zaten bir seyahattir her sanat.

Daha önce üçüncü yılın arkeolojisi yazımda yazdığım ne varsa yuttum bir senede. Tiyatroyla aramıza dağlar girdi desem de nasıl olduysa çekiliverdi. Şimdi orada yazdıklarımı daha da açacağız evvela.

***



Etap 1 Kahramanmaraş

Hayatımda hiç tiyatro izlememiştim. Yıl 2017 ben tiyatro yapmaya heveslenmiştim bulunduğum şehir Kahramanmaraş. Al bir de buradan yak işte hayatımın geri kalanını şekillendirecek olan o karar. O vakte kadar ben memur olmaya çalışan sıradan bir adamdım. Yani birisi bana dese ki İzmir'e git tiyatro yap sinema oku. Boş adam derdim ona. Onunşa uğraşacağıma kpss çalışırdım. Tek hakikat maaştı benim için bu fikrimde yanlış değildi aslında. Fakat ben bunu her nasılsa unutacak ve farklı şeyler peşinden gidip kürkçü dükkanına dönecektim. Bu çabalardan elime kalansa belki yarım yamalak hatırladığım bu hatıratlarımın sayfasını uzatıp okuru sıkmaktır. Yazalım meğer yaşanmış.

Kahramanmaraş tiyatro için heveslenilmesi gereken en son şehirdi o dönemler zira şehirde ne bir özel tiyatro, ne bir kurs, ne bir amatör topluluk. Sıfıra sıfır elde var sıfır. Sonradan öğrendim bir iki çalışma varmış ama bunlara amatör bile denmez köy şenliğinden hallice çalışmalarmış. Yani sıfıra sıfır elde var sıfır. Arıyorum tarıyorum yok. Kendime de inanıyorum ben bu yolda başarılı olur yürür giderim sanıyorum.

O zamanlar internetten.


Diyorum ya bu hevese kapılmasan asla yapmayacağım bir tercih yapacaktım